การเจาะบัสบาร์

การเจาะคือจุดที่ทั้งคุณภาพรูและต้นทุนทูลถูกกำหนดพร้อมกัน และตัวแปรที่คุมทั้งสองอย่างก็ตัวเดียวกัน นั่นคือเคลียแรนซ์ระหว่างพันช์กับดาย ให้ตั้งค่าเป็นร้อยละของความหนาวัสดุต่อข้าง โดยทั่วไปราวสิบเปอร์เซ็นต์สำหรับทองแดง ภายในช่วงใช้งานคร่าว ๆ ห้าถึงสิบสองเปอร์เซ็นต์ ถ้าน้อยเกินไป รอยแตกที่วิ่งจากฝั่งพันช์และฝั่งดายจะไม่มาบรรจบกัน วัสดุจึงฉีกแทนที่จะเฉือนขาดอย่างสะอาด ขอบรูจะมีแถบเฉือนที่สอง และพันช์จะสึกเร็ว ถ้ามากเกินไป ขอบม้วนจะกว้างขึ้นและเศษเจาะมักถูกดึงย้อนออกจากดายตอนถอนพันช์ แรงเจาะเท่ากับเส้นรอบรูคูณความหนาวัสดุคูณความแข็งแรงเฉือนของวัสดุ ดังนั้นรูรูปทรงพิเศษบนบาร์หนาและแข็งอาจต้องใช้แรงหลายเท่าของรูกลมเล็กบนทองแดงอบอ่อน ให้เลือกขนาดเครื่องจากกรณีหนักที่สุดในชุดแบบ ไม่ใช่จากค่าเฉลี่ย