การดัดบัสบาร์

มีสองอย่างที่แยกงานดัดที่ดีออกจากงานดัดที่แย่ และไม่มีข้อไหนคือแรงพิกัดของเครื่อง อย่างแรกคือรัศมีต่ำสุด ซึ่งกำหนดโดยเทมเปอร์ของวัสดุ EN 13601 กำหนดให้ทองแดงอบอ่อนนิ่มเป็น R220 กึ่งแข็งเป็น R240 และแข็งเป็น R290 และเมื่อเทมเปอร์แข็งขึ้น รัศมีที่เล็กที่สุดซึ่งเส้นใยด้านนอกรับได้โดยไม่แตกก็โตขึ้นตาม อย่างที่สองคือการสปริงกลับ การดัดคือการคืนตัวเชิงยืดหยุ่นที่ซ้อนอยู่บนการเสียรูปถาวร ชิ้นงานจึงคลายตัวเมื่อทูลปล่อย ค่าการสปริงกลับสูงขึ้นตามอัตราส่วนความเค้นครากต่อมอดุลัสยืดหยุ่น และตามอัตราส่วนรัศมีดัดต่อความหนา นั่นคือเหตุผลที่เทมเปอร์แข็งกว่าต้องดัดเกินมากขึ้นเพื่อให้ลงที่มุมสำเร็จเท่าเดิม และเป็นเหตุผลที่ตารางชดเชยซึ่งอ้างอิงตามวัสดุ ความหนา และเทมเปอร์ โดยทวนสอบกับชิ้นงานตัวอย่างแรก คือวิธีเดียวที่เชื่อถือได้ในการคุมมุมตลอดล็อตการผลิต