Wykrawanie szyn prądowych

Wykrawanie decyduje jednocześnie o jakości otworu i o koszcie narzędzi, a obiema tymi rzeczami rządzi ten sam parametr: luz między stemplem a matrycą. Ustala się go jako procent grubości materiału na stronę — dla miedzi zwykle około dziesięciu procent, w zakresie roboczym mniej więcej od pięciu do dwunastu procent. Za mały luz i linie pęknięcia od stempla i od matrycy nigdy się nie spotkają: materiał rwie się zamiast czysto ścinać, na krawędzi widać wtórne pasmo ścinania, a stempel szybko się zużywa. Za duży luz i rośnie zaokrąglenie krawędzi wejściowej, a wykrojek ma skłonność do wyciągania się z matrycy przy powrocie stempla. Siła wykrawania to obwód otworu pomnożony przez grubość materiału i przez wytrzymałość materiału na ścinanie, więc otwór kształtowy w grubej, twardej szynie potrafi wymagać kilkukrotnie więcej niż mały otwór okrągły w miedzi wyżarzonej. Maszynę dobieraj pod najgorszy przypadek z zestawu rysunków, nie pod przeciętny.