Odsadzanie i rozszerzanie końcówek

W obudowie szynoprzewodu trzy albo cztery szyny fazowe leżą jedna nad drugą, więc ich powierzchnie styku nie znajdują się naturalnie we wspólnej płaszczyźnie. Odsadzenie to wygięcie z przesunięciem, które sprowadza je do jednej płaszczyzny — krótki, kontrolowany stopień uformowany na końcu złączowym każdej szyny. Rozszerzanie (kielichowanie) otwiera następnie koniec złączowy, żeby przyjął blok złącza. Obie operacje powtarzają się przy każdym złączu wzdłuż trasy i dlatego opłaca się je zautomatyzować: liczy się nie dokładność pojedynczego odsadzenia, lecz skumulowany błąd podziałki na sześciometrowej obudowie, a potem na całym ciągu takich obudów. Płyty łączeniowe — nakładki złącza spinające dwa odcinki — z tego samego powodu wykrawa się, rozciąga i tnie w ustalonej kolejności z dokładnością lepszą niż ±0,1 mm/m.